Kung mayroon mang inaabangan ang ilang kabataang lalaki ngayon na nagbibinata, hindi iyon ang Dyesebel ni Marian Rivera o ang pagta-transform ni Angel Locsin bilang Lobo. Ito ay walang iba kundi ang pagpapatuli.

Hindi ko alam kung saan nanggaling ang salitang tuli. Ang alam ko lang, supot ang tawag sa iyo kung hindi ka pa tuli dahil may balat pang naka “supot” diyan sa ulohan ng alaga mo. At hindi ito ang uso sa Pilipinas dahil kung treinta-anyos ka na at supot ka pa, parekoy, mag isip-isip ka na.

Halos lahat ng kabataang Pilipino ay dumadaan sa panahong ito. At ilang bansa rin ang gumagawa ng pagpapatuli sa lalaki (kahit sa babae) sa ibat-ibang dahilan, maparelihiyon man o kultura. At kung may mga bansang gumagawa nito, mayron din namang mga bansang hindi sumusunod sa ganitong gawi. Magpe-first year high school ako noon nang magpatuli. Tama! Sa maniwala kayo’t sa hindi, tuli na po ako. At kaya kong patunayan yan! Gusto niyo makita?

Hindi naging malaking problema sa akin ang pagpapatuli. Una sa lahat dahil hindi ako takot at pangalawa excited ako. Siyempre, iba ka kung tuli ka na. Kung baga, isa ka nang tunay na lalaki. At kahit pa sa dami na nang kwento at pananakot na nasagap ko tungkol sa mga karanasan ng mga kalaro kong mas matanda sa akin noong tinuli sila, hindi umurong ang *toot* ko at game pa rin ako. Medyo nag-aalangan lang ako at nahihiya, hindi dahil sa maliit ang *toot* ko (well, hindi naman talaga), kundi dahil may balahibong pussy na ako nang edad na iyon. Manipis lang naman at hindi singkapal ng balahibo ng gorilya. Wala lang, pakiramdam ko lang hindi normal.

Dahil sa maarte ako at hindi papayag na kung sinong albularyo lang ang hahawak sa *toot* ko para pukpokin, siyempre sa lehitimo at pribadong doktor ako nagpatuli. Mahirap na, baka mawalan ako ng kaligayan at sa halip na ang balat lang ang mawala, pati testicles ko sumabit! Pangarap ko pa namang bumuo ng football team at isasali ko sa Hep Hep Hurrah sa Wowowee.

At tinawag na ang numero ko. Kabado ako. Iba talaga ang pakiramdam kung sa kuwentuhan lang at kung nandon ka na mismo sa sitwasyong iyon. Ibat-ibang scenario rin ang nabubuo sa utak ko habang papasok sa kuwarto at makasalubong ang sinundan ko. Parang may bahid ng paghihirap sa mukha niya. Ewan, parang suminghot ng isang basong pamintang durog ang hitsura niya. Pumasok tuloy sa isip si Edward Scissorhands ng mga panahong iyon na siyang magtutuli sa akin. Nakakatakot.

Pero hindi ko iyon pinansin. Inisip ko na lang na isang magandang nars ang sasalubong sa akin at bibinyag sa pagka-birhen ko. Hindi bali nang tigasan ako habang tinutuli basta siya lang ang makikita ko. Gayunpaman, hindi pa rin nawala sa utak ko na baka bigla akong maihi habang tinutuli dahil sa takot kay Edward Scissorhands. Nakakahiya. At muntik na akong tumama, isang matandang lalaki ang nandon at nag-aantay sa akin.

Lalo akong kinabahan. Paano kung biglang maduling si lolo at sa ibang direksyon maiturok ang anestisya? Paano kung bigla siyang manginig at malihis ang paggupit sa balat ng *toot* ko? Parang awa mo na lolo, umayos ka. Pero buti na lang, hindi pala talaga siya ang magtutuli. Isang mas batang doktor ang biglang lumitaw at pinalayas si lolo. Nakahinga na ako ng maluwag. Pero napa-isip ako. Anong ginagawa ni lolo doon? At siya pa ang naghubad ng shorts ko.

Note: hindi ko na idedetalye ang mga nangyari noong tinuli ako.

Sa wakas, at natapos ang operasyon nang walang aberyang nangyari. Swabe ang pagkakagupit. Halos wala ring sakit. Naramdaman ko na lang ang hapdi noong nasa jeep na ako pauwi dahil sa sobrang magalaw at siksikan sa loob, na-aalog, nababangga at naiipit ang *toot* ko.

Halos isang linggo akong nagtiis para hawakan ang pundya ng shorts ko at maglakad ng sakang. Hindi rin nakatakas ang palda ng tiyahin ko. Minsan, nagigising na lang ako mula sa pagkakatulog na nakataas na ang palda ko at exposed na si *toot* na naka-attention. At kung sa probinsya, uso ang pagtalon sa dagat at ilog kapag bagong tuli, mas sosyal ako dahil hindi ko pinalampas ang outing namin at nakuha ko pang magbabad sa swimming pool noong bagong tuli.

Sa totoo lang, nami-miss ko ang hitsura ng *toot* ko noong hindi pa ako tuli. Ewan ko, parang nostalgic kasi ang pakiramdam kapag nakikita ko ang *toot* ko sa kasalukuyan na pinangalanan ko nang Anaconda. Pero hinding-hindi ko talaga malilimutan ang sinabi ng nanay ko noong bagong tuli ako at wala kaming ulam:

…anak, wala tayong ulam. iluto na lang kaya natin yang sayo. may hotdog na, may itlog pa! may libre pang kamatis para sawsawan…